δικηγόρος Καβάλας

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιώργος Ταχτσίδης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Γιώργος Ταχτσίδης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 5 Οκτωβρίου 2010

Το αναφαίρετο δικαίωμα της προσευχής (δημόσια επιστολή προς τον Υπουργό Πολιτισμού της Τουρκίας)

Σχετικά με την προσπάθεια τέλεσης Θείας λειτουργίας στην Αγία Σοφία την Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου, 2010 από αντιπροσωπεία 200 περίπου «Αγιοσοφητών», - όπως, άλλωστε, αυτή είχε προαναγγελθεί έναν χρόνο πριν, σε συνέντευξη Τύπου από τον πρόεδρο της «Παγκόσμιας Ενορίας της Αγίας Σοφίας» ελληνοαμερικανό πολιτικό ηγέτη, κ. Κρις Σπύρου, - ο υπουργός Πολιτισμού της Τουρκίας Ερτουγρούλ Γκιουνάι δήλωσε:


«Εάν υπάρξει σκόπιμη προσπάθεια, που αποσκοπεί στη διατάραξη της γαλήνης, το κράτος θα λάβει μέτρα εναντίον της». Στη συνέχεια, μιλώντας στο τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο NTV, ο κ. Γκιουνάϊ είπε ότι «υπάρχει μία προσπάθεια που πηγάζει από το εξωτερικό και στρέφεται εναντίον του διαθρησκευτικού διαλόγου.

Με μία συγκέντρωση σε έναν ιδιαίτερο χώρο όπως είναι η Αγία Σοφία προσπαθούν να πλήξουν την εικόνα αυτή.

Ελπίζω ότι κανείς δεν θα το επιτρέψει.

Εμείς προστατεύουμε την Αγία Σοφία σαν κόρη οφθαλμού.

Ένας ναός 1.500 ετών δεν είναι κατάλληλος για διαδήλωση φανατικών ομάδων».

Ο Τούρκος υπουργός είπε επίσης ότι πριν από λίγες μέρες «ομάδα μουσουλμάνων πολιτών διατύπωσε το αίτημα για μουσουλμανική προσευχή στην Αγία Σοφία με αφορμή τη γιορτή του Ραμαζανιού.

Τους είπαμε ότι ο ναός επί 900 χρόνια λειτούργησε ως εκκλησία και 500 χρόνια ως τζαμί και ότι δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιείται ειδικά για μαζικές λειτουργίες.

Οι πολίτες μας έδειξαν κατανόηση».

Επίσης, σε σχετικές δηλώσεις που έκανε στο τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN Turk, ο κ. Γκιουνάϊ είπε ότι: «η Αγία Σοφία είναι ένας πολύ ιδιαίτερος χώρος και πρέπει να υπηρετεί την ανθρωπότητα».

Εξοχότατε κύριε Υπουργέ Πολιτισμού της Τουρκίας,

Εδώ θα ήθελα να εκφράσω δημοσίως την εξής απορία μου, που είναι πιστεύω και απορία κάθε νοήμονος ανθρώπου: Η Αγία Σοφία είναι όντως ένας «ιδιαίτερος χώρος». Είναι η μητέρα εκκλησία του χριστιανισμού, κύριε Υπουργέ. Αυτό που ήθελε να κάνει η «Παγκόσμια Ενορία της Αγίας Σοφίας» είναι να λειτουργήσει αυτόν το χώρο ως εκκλησία, όπως καθιδρύθηκε, καθαγιάστηκε και λειτούργησε για 1000 περίπου χρόνια ασκώντας το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα των μελών της να προσευχηθούν μέσα σε αυτόν τον ιερό ναό του Χριστιανισμού.

Ως απόγονοι των κατακτητών αυτού του ιερού τόπου δεν έχετε το δικαίωμα να προσδιορίζετε εσείς τη φύση και τη χρήση του ναού. Χτίσθηκε ως καθεδρικός ναός του Χριστιανισμού και για όλους τους ορθόδοξους παραμένει ακριβώς αυτό: Ο ιερός ναός της Αγίας του Θεού Σοφίας.

Βάσει των ιερών κανόνων της μουσουλμανικής πίστης, ο Μωάμεθ επιτρέπει στους πιστούς του να συμπροσεύχονται με τους Χριστιανούς. Με ποιο δικαίωμα, λοιπόν, κύριε υπουργέ πολιτισμού της Τουρκίας, προσδιορίζετε εσείς ποιος και πού επιτρέπεται να προσευχηθεί στο Θεό, με οποιονδήποτε τρόπο επιθυμεί;

Η ιδιαιτερότητα του Χριστιανικού Ναού της Αγίας του Θεού Σοφίας, κ. Γκιουνάϊ, είναι ότι αποτελεί τη Βασιλική της Χριστιανοσύνης. Είναι ο Χώρος που όλος ο κόσμος μπορεί να προσεύχεται στο θεό όπως και όποτε θέλει.

Η ιδιαιτερότητα του Χριστιανικού Ναού της Αγίας του Θεού Σοφίας, κ. Γκιουνάϊ, ΔΕΝ συνίσταται στο να καθίσταται ο χώρος αυτός εμπορεύσιμος ως πασαρέλα επίδειξης μόδας, ως παζάρι λαϊκών εμπορευμάτων, ή ως «μουσείο». Τι μουσείο μπορεί να είναι η του Θεού Αγία Σοφία;

Ο ιερός ναός της του Θεού Σοφίας, λοιπόν, κ. Γκιουνάϊ, έχει έναν και ΜΟΝΟ έναν σκοπό : να υπηρετεί την Χριστιανική πίστη τιμώντας την του Θεού Σοφία και επιτρέποντας στους μουσουλμάνους συνάνθρωπους μας να συμπροσεύχονται με τους χριστιανούς...

Αλλά και στο άλλο σημείο των δηλώσεών σας, κ. Γκιουνάϊ, όπου λέτε πως «δεν έχουμε δεχθεί κάποιο αίτημα» σχετικά με την λειτουργία και τονίζετε μάλιστα ότι «εξάλλου έχουν δηλώσει ότι δεν θα ζητήσουν άδεια, πράγμα που δείχνει ότι η συμπεριφορά τους δεν είναι καλοπροαίρετη», πρέπει να έχετε υπόψη σας και τα εξής:

Δε ζήτησε άδεια κανείς για να προσευχηθεί γιατί δε χρειάζεται κανείς την άδεια κανενός για να προσευχηθεί, κ. Γκιουνάϊ… ούτε καν από τον Θεό χρειάζεται κανείς άδεια για να προσευχηθεί. Είναι αναφαίρετο βασικό ανθρώπινο δικαίωμα όλων μας να προσευχόμαστε, σε όποιον Θεό, σε όποιον τόπο και όπως θέλουμε…

Προσκύνημα στην Αγία του Θεού Σοφία

Στις 17 Σεπτεμβρίου 2010 ο κύριος Χρήστος Σπύρου και 200 μέλη της «Παγκόσμιας Ενορίας της Αγίας Σοφίας» σκόπευαν να λειτουργηθούν στην Αγία του Θεού Σοφία, τη μητέρα εκκλησία της ορθοδοξίας στην Κωνσταντινούπολη. Σε αυτό το άρθρο θα αναδείξω τη σχέση που έχει η προσπάθεια αυτή με τα σοφά λόγια του Σωκράτη όπως αυτά καταγράφηκαν στην «Πολιτεία» και πως αυτά, κατά συνέπεια, συσχετίζονται με την πολιτεία στην οποία ζούμε σήμερα.

Ένα από τα πιο σοφά και πιο διαχρονικά κείμενα του Πλάτωνα αποτελεί «Η αλληγορία του σπηλαίου» που εκφώνησε ο Σωκράτης και καταγράφηκε από τον Πλάτωνα στο έργο του «Πολιτεία». Εκεί γίνεται αναφορά σε μια ομάδα ανθρώπων που ζουν σε ένα σπήλαιο για όλη τους τη ζωή, αλυσοδεμένοι σε έναν τοίχο, χωρίς να μπορούν να δουν την επιφάνεια ούτε πίσω τους, όπου βρίσκεται μια φλόγα, η οποία φωτίζει αντικείμενα που κινούνται και ρίχνει σκιές στα τοιχώματα του σπηλαίου μπροστά τους. Οι φυλακισμένοι αρχίζουν να αποδίδουν σε αυτά τα σχήματα όρους και έννοιες, έχοντας πειστεί ότι οι σκιές αυτές αποτελούν την πραγματικότητα. Αν κάποιοι από τους φυλακισμένους καταφέρουν να λυθούν από τις αλυσίδες και να βγουν από το σπήλαιο, θα τυφλωθούν από τη λάμψη του Ήλιου, που συμβολίζει τη γνώση, και θα επιστρέψουν πίσω. Αν, ωστόσο, συνηθίσουν το φως, θα δουν καθαρά τον Ήλιο και θα καταλάβουν ότι όσα έβλεπαν μες στο σπήλαιο ήταν απλά ένα μέρος της πραγματικής γνώσης. Ίσως μερικοί σκεφτούν και να επιστρέψουν στους φυλακισμένους συντρόφους τους. Εκεί, όμως - στο σπήλαιο - δε θα μπορούν να συνηθίσουν στο σκοτάδι, και, προσπαθώντας να διδάξουν στους υπόλοιπους την αλήθεια, ίσως δεχτούν το μίσος και την αντίδρασή τους. Ωστόσο, όσοι ελευθερώθηκαν, έχουν χρέος να επιστρέψουν πίσω και να διδάξουν και τους υπόλοιπους…

Μετά από μια σοβαρότατη νομική μελέτη στα πλαίσια της νομοθεσίας πού πλαισιώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ευρώπη, ο κ. Σπύρου και η Παγκόσμια Ενορία της Αγίας Σοφίας ανακοίνωσαν τον Σεπτέμβριο 2009 την πρόθεση τους να προσκυνήσουν στην εκκλησία της ενορίας, την Άγια Σοφία της Κωνσταντινούπολης, στις 17 Σεπτεμβρίου 2010. Από τότε που κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς η Αγία Σοφία το 1453, ο ιερός ναός της ορθοδοξίας βεβηλώθηκε και το 1935 μετατράπηκε από την Τουρκία σε μουσείο δίχως την συναίνεση των ορθόδοξων πιστών. Θα περίμενε κανείς πως όλοι οι ορθόδοξοι χριστιανοί θα υποστήριζαν την προσπάθεια αυτή και πως όλοι η ορθόδοξοι χριστιανοί (περίπου 350.000.000 άτομα) θα ήθελαν να γίνουν μέλη της «Παγκόσμιας Ενορίας της Αγίας Σοφίας». Έγινε αυτό;

Για ένα χρόνο περίπου κανένας δημοσιογράφος των μεγάλων Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης δεν ασχολήθηκε με το θέμα. Κανένας πολιτικός ηγέτης – πλην του κυρίου Σπύρου – δεν πίστευε πως είναι δυνατό να διεκδικηθεί η λειτουργία της Αγίας Σοφίας και η επαναφορά της ως Ναού της ορθοδοξίας. Ουδείς αντιπρόσωπος του πατριαρχείου πρόσφερε χέρι βοήθειας για να γίνει πραγματικότητα το όνειρο. Το εντελώς αντίθετο.

Μόλις μερικές μέρες πριν ξεκινήσει η Παγκόσμια Ενορία της Αγίας Σοφίας το ταξίδι της προς την Κωνσταντινούπολη, θυμήθηκαν μερικοί πως κάποιοι χριστιανοί θα πάνε στην Πόλη για να προσκυνήσουν την του θεού Σοφία, μέσα στο ναό της. Μερικοί είδαν πως μία ομάδα χριστιανών όντως θα αψηφήσει όση ταλαιπωρία και όσους κινδύνους συνδέονται με την απόφαση τους να πάνε στην εκκλησία τους για να προσευχηθούν. Τι έγινε όμως; Υπήρξε κάποια υποστήριξη, έστω και τη τελευταία στιγμή; Η απάντηση είναι όχι… ούτε κράτος, ούτε πατριαρχείο, ούτε τα παπαγαλάκια δημοσιογραφίσκοι αυτών έδειξαν έστω κάποια συμπάθεια σε αυτή την ιστορική κίνηση. Αντί αυτού, ο Έλληνας κυβερνητικός εκπρόσωπος χαρακτήρισε το ιστορικό αυτό γεγονός ως «ιδιωτική πρωτοβουλία για την οποία το κράτος δε μπορεί να λάβει θέσει», το πατριαρχείο έκανε αυτό που είναι αναγκασμένο να κάνει εδώ και 557 χρόνια… να κρύβεται, και οι δημοσιογραφίσκοι είτε σε τηλεοπτικά κανάλια, είτε στον Τύπο, έκαναν αυτό που οι εντολείς τους τούς υπαγόρευσαν να κάνουν… να ειρωνευθούν και να χλευάσουν την προσπάθεια του κ. Σπύρου και της Παγκόσμιας Ενορίας της Αγίας Σοφίας αντί να δουν την πραγματική αξία της προσπάθειας αυτής και να την υποστηρίξουν…

Επιστρέφοντας στην αλληγορία του σπηλαίου, παρακαλώ τον καθένα μας να ακούσει αυτούς που έχουν βγει από την σπηλιά της μιζέριας που χαρακτηρίζει την κοινωνία μας σήμερα για να ανακαλύψει πως τίποτα… απολύτως τίποτα… δε θα μας δοθεί απλόχερα εάν εμείς οι ίδιοι δεν πιστέψουμε στα δικαιώματα μας και εάν εμείς οι ίδιοι δε διεκδικήσουμε τα δικαιώματα αυτά…

Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010

ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ: Ο Πρόεδρος της Πανλακωνικής Ομοσπονδίας Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και Καναδά

ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ:

Ο Πρόεδρος της Πανλακωνικής Ομοσπονδίας Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και Καναδά, Κώστας «Gus» Κουτράκος δηλώνει περήφανα:


«Οι Έλληνες των Η.Π.Α. και του Καναδά είναι 100% Έλληνες και αγαπάνε απόλυτα την Ελλάδα».



Στην συνάντηση που είχα με τον κύριο Κώστα «Gus» Κουτράκο συζήτησα μαζί του το έργο και τους στόχους της Πανλακωνικής Ομοσπονδίας Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και Καναδά όπως και τους στόχους του Ελληνοαμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου όπου είναι Αντιπρόεδρος. Επίσης, συζήτησα μαζί του τις σχέσεις των ομογενών με την πατρίδα και με το επίσημο ελληνικό κράτος.

Όπως πολλοί ομογενείς Έλληνες στις ΗΠΑ και αλλού, ο κ. Κουτράκος έφυγε από την Ελλάδα παντρεμένος το 1969 και άρχισε να δουλεύει σε διάφορες χειρονακτικές εργασίες πριν ανοίξει μια επιχείρηση ελαστικών το 1976. Αργότερα, μαζί με τα αδέλφια του, επένδυσε τα χρήματα του σε εστιατόρια και ο ίδιος ασχολήθηκε με αγοραπωλησίες ακινήτων μια και δε γνώριζε τη δουλεία του εστιάτορα. Το 2002 πούλησε το μεσιτικό γραφείο του και συνταξιοδοτήθηκε.

Έκτοτε ο κ. Κουτράκος ασχολείται έντονα με την ομογένεια γενικότερα και ιδιαίτερα με τους συμπατριώτες του από την Λακωνία με τους οποίους είχε μια θεσμική σχέση από το 1974 –για 8 έτη- ως Γραμματέας του Λακωνικού Συλλόγου της Νέας Υόρκης στο Λόνγκ Άϊλαντ. Αγάπησε την ασχολία αυτή τόσο πολύ ώστε το 1982 έγινε μέλος της Πανλακωνικής Ομοσπονδίας Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και Καναδά, την οποία έκτοτε υπηρετεί καταλαμβάνοντας όλες τις πιθανές οργανωτικές θέσεις στην Ομοσπονδία. Το 2009 εκλέχθηκε Πρόεδρος με επανεκλογή του και στο συνέδριο της Ομοσπονδίας στη Λακωνία. Έκπληξη προκάλεσε μάλιστα το γεγονός ότι το συνέδριο στη Λακωνία είχε μεγαλύτερη συμμετοχή από κάθε άλλο συνέδριο παρά τις οικονομικές δυσκολίες που συντρέχουν την εποχή αυτή στις Η.Π.Α. και στον Καναδά. Μετά την ολοκλήρωση των εργασιών της Ομοσπονδίας, ο κ. Κουτράκος πιστεύει πως θα συνεχίσει η ανοδική της πορεία δεδομένου ότι αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των συλλόγων μελών της.

Ο αριθμός των Λακώνων που ζουν στις Η.Π.Α. και τον Καναδά υπολογίζεται τουλάχιστον σε 350,000 –κατά προσέγγιση δεδομένου ότι είναι δύσκολο να προσδιοριστεί ο ακριβής αριθμός εφόσον υπάρχουν πλέον Λάκωνες δεύτερης και τρίτης γενιάς. Γεγονός πάντως είναι ότι οι Λακωνικοί Σύλλογοι στις Η.Π.Α. και στον Καναδά είναι 85, αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί ακόμη περισσότερο.

Ένα πρόβλημα το οποίο στοχεύει να λύσει ο κ. Κουτράκος στη θητεία του, ως πρόεδρος της Πανλακωνικής Ομοσπονδίας Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και Καναδά, είναι η προσέλκυση νέων ανθρώπων, ξεκινώντας με διάφορες ενέργειες οι οποίες θα κάνουν τους κατά μέρους τοπικούς συλλόγους πιο ελκυστικούς για νέους.

Ερωτηθείς για τις σχέσεις και τη συνεργασία μεταξύ των διαφορετικών συλλόγων μελών της ομοσπονδίας και τις σχέσεις και τη συνεργασία μεταξύ της Πανλακωνικής Ομοσπονδίας Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και Καναδά και της πατρίδας, ο κ. Κουτράκος είπε πως υπάρχει καλή συνεννόηση μεταξύ των συλλόγων παρ’ όλο που τους μαστίζει το κλασσικό λακωνικό και ελληνικό πρόβλημα της διαμάχης για την ηγεσία.

Ως αντιπρόεδρος του Ελληνοαμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου ή ΕΑΕΣ (Hellenic American National Council ή HANC) έχοντας στενή και ουσιαστική συνεργασία με τον Πρόεδρο του Συμβουλίου, κ. Παύλο Κοτρότσιο, δηλώνει πως θέλει να σηκώσει «τα μανίκια ψηλά» και να δουλέψει θέτοντας ως στόχο να «γεμίσει η Αμερική» με ελληνικά σχολεία σε κάθε κατά τόπο σύλλογο. Η ύπαρξη τέτοιων σχολείων είναι ιδιαίτερα σημαντική για την διατήρηση της ελληνικής ταυτότητας σε περιοχές όπου είναι λίγοι οι Έλληνες και όπου υπάρχουν περισσότεροι «μικτοί γάμοι». Επίσης προσδοκεί σε μία καλύτερη συνεργασία του ΕΑΕΣ με όλες τις ομογενειακές ομοσπονδίες διότι, όπως λέει χαρακτηριστικά, «πιο πολύ απ’ όλα μας ενδιαφέρει η Ελλάδα».

Όσο αφορά την στήριξη αυτής της προσπάθειας από το ελληνικό κράτος, ο κ. Κουτράκος απαντά με αφοπλιστική ειλικρίνεια πως δε περιμένει κάποια ενίσχυση η βοήθεια από το ελληνικό κράτος – ειδικά σε εποχές που αντιμετωπίζει αυτή την τεράστια οικονομική κρίση. Ερωτηθείς εάν υπάρχει κάποια προσπάθεια ενεργοποίησης της ομογένειας να επενδύσει στην Ελλάδα και έτσι να την βοηθήσει οικονομικά, ο κ. Κουτράκος απαντά κατηγορηματικά πως δεν ζητήθηκε κάτι τέτοιο από το ελληνικό κράτος παρ’ όλο που υπάρχει η θέληση από τους ομογενείς να επενδύσουν στην Ελλάδα. Ελπίζει πως αυτό θα αλλάξει στο άμεσο μέλλον.