Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010

Η Επίσκεψη του Τούρκου Πρωθυπουργού από την Οπτική Γωνία ενός Απογόνου Ποντίων Ελλήνων


Στις 14 Μαϊου 2010 κάλυψα δημοσιογραφικά την σύνοδο του «Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας». Ακούγοντας τον πρωθυπουργό της Τουρκίας να μιλά για την προοπτική συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και της Τουρκίας θυμήθηκα τις ιστορίες που μου διηγούνταν οι προπαππούδες μου, τους οποίους είχα την τύχη να γνωρίσω και να ζήσω κοντά τους για λίγα χρόνια.

Στην συνέντευξη τύπου των πρωθυπουργών έγινε λόγος για σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας ενώ παράλληλα έγινε και έκκληση από τον τούρκο πρωθυπουργό να μετατραπεί το Αιγαίο σε μία θάλασσα φιλίας μεταξύ των δύο χωρών από μια θάλασσα εχθρότητας πού είναι ως σήμερα. Επίσης, ο κ. Ταγίπ Ερντογάν παρακάλεσε τους έλληνες δημοσιογράφους να μην είμαστε «το ραντάρ του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας» και να μην εστιάζουμε την προσοχή μας στις παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου πού πραγματοποιούνται κάθε μέρα. Ωραία τα λόγια και οι ευχές αλλά πρέπει να εξετάσουμε λίγο την ιστορία και να δούμε εάν τελικά μπορούμε να θεωρήσουμε ειλικρινείς τις ειρηνικές ευχές του πρωθυπουργού της Τουρκίας ή όχι.

Από το 1461 οι Έλληνες του Πόντου γνώρισαν διωγμούς και προσπάθειες εξισλαμισμού και τουρκοποίησης από τους οθωμανούς και τους νεότουρκους. Η απόφαση για την συστηματική εξόντωση των Ελλήνων του πόντου (όπως και των Αρμένιων) πάρθηκε όμως από τους Νεότουρκους το 1911 και εφαρμόστηκε κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου πολέμου. Τον Δεκέμβριο του 1916 εκπονήθηκε από τους Εμβέρ και Ταλαάτ, ηγέτες των Νεότουρκων, το σχέδιο εξαφάνισης των Ποντίων που προέβλεπε, «άμεση εξόντωση μόνον των ανδρών των πόλεων από 16-60 ετών και γενική εξορία όλων των ανδρών και γυναικοπαίδων των χωριών στα ενδότερα της Ανατολής με πρόγραμμα σφαγής και εξόντωσης»[i]. Το «έργο» αυτό ολοκληρώθηκε από το «πατέρα» της Τουρκίας, τον Μουσταφά Κεμάλ στην περίοδο 1919 - 1923. Η ήττα της Τουρκίας από τις δυνάμεις της Αντάντ έφερε μια προσωρινή ανάπαυλα στο αιώνιο σχέδιο της γείτονος χώρας να εξοντώσει τους Έλληνες.
Η μόλις ιδρυθείσα τουρκική κυβέρνηση υποχρεώθηκε τότε να δώσει άδειες επιστροφής σε όσους έλληνες του πόντου είχαν επιβιώσει την μαζική εξόντωση. Η διεθνής τάση μετά την λήξη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου για την αυτοδιάθεση των λαών, δημιούργησε προσδοκίες και στον Ελληνισμό του Πόντου. Εξέχοντες Πόντιοι συνέλαβαν την ιδέα της δημιουργίας της Ανεξάρτητης Δημοκρατίας του Πόντου. Με υπομνήματα και παραστάσεις προς τους εκπροσώπους των Μεγάλων Δυνάμεων, προτείνουν τη δημιουργία κρατικής οντότητας, σχέδιο όμως που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ επειδή υπήρξε ή αποβίβαση του Μουσταφά Κεμάλ στη Σαμψούντα (Αμισό) στις 19 Μαΐου 1919. Τότε άρχισε η δεύτερη και σκληρότερη φάση της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Ελάχιστο μέτρο αντίδρασης στην προμελετημένη γενοκτονία υπήρξε το αντάρτικο του Πόντου, όπου οι Έλληνες στις ορεινές κυρίως περιοχές αντιστάθηκαν στις δολοφονίες. Η Μαύρη Βίβλος του Κεντρικού Συμβουλίου των Ποντίων αναφέρει σχετικά με τη γενοκτονία τα εξής: «οι σφαγέντες και οπωσδήποτε εξολοθρευθέντες Έλληνες του Πόντου από το 1914 μέχρι το 1922 ανέρχονται εις τους εξής αριθμούς»: Περιφέρεια Αμασείας : 134.078, Περιφέρεια Ροδοπόλεως :17.479, Περιφέρεια Χαλδείας - Κερασούντας: 64.582, Περιφέρεια Νεοκαισαρείας: 27.216, Περιφέρεια. Τραπεζούντας:38.435, Περιφέρεια Κολωνίας: 21.448: Σύνολο: 303.238 άτομα». Μέχρι την άνοιξη του 1924 το μαρτυρολόγιο των Ποντίων συμπεριέλαβε 50.000 θύματα επιπλέον, ο αριθμός δηλαδή των Ποντίων που δολοφονήθηκαν έως το Μάρτιο του 1924 έφθασε συνολικά σε 353.000, ποσοστό που ξεπερνάει το 50% του συνολικού πληθυσμού των Ποντίων.

Η γενοκτονία ανάγκασε τους Πόντιους να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να μετοικήσουν στην Ελλάδα, στην ΕΣΣΔ (εκεί διώχθηκαν από το σταλινικό καθεστώς την περίοδο του μεσοπολέμου), το Ιράν, στη Συρία, και αλλού (Αυστραλία, ΗΠΑ). Επανέρχομαι λοιπόν στην επίσκεψη του τούρκου πρωθυπουργού με τις εξής ερωτήσεις:

1. Θεωρεί πως πρέπει να γίνει το Αιγαίο θάλασσα φιλίας χωρίς να εφαρμόζεται το διεθνές δίκαιο;

2. Μήπως η πρόταση αυτής της «εγκάρδιας» φιλίας έχει κάποια σχέση με τα κοιτάσματα πετρελάιου που βρίσκονται στο Αιγαίο;

3. Γιατί αρνήθηκε ο τούρκος πρωθυπουργός να καταθέσει στεφάνι στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη ενώ όλοι οι δικοί μας πρωθυπουργοί καταθέτουν στεφάνι στον πατέρα της γεννοκτονίας κατά των ελλήνων του πόντου, των αρμένιων, και των κούρδων;

4. Εάν πραγματικά θέλει φιλία ο κ. Ερντογάν, γιατι δε σέβεται την πολιτιστική κληρονομιά των Χριστιανών;

5. Γιατί δεν αποκαθιστά την Βασιλική της Αγίας Σοφίας σε αυτό που πραγματικά είναι: ένας βασιλικός ναός του ορθόδοξου χριστιανισμού;

6. Γιατί δέχεται χρήματα από την UNESCO για να το κάνει και τελικά δεν το κάνει;

7. Πως, κύριε Ερντογάν, θα μπορέσει ο λαός μας να πιστέψει ότι θέλετε πραγματικά φιλία, χωρίς να ζητήσετε συγνώμη για το παρελθόν και χωρίς να κάνετε ένα βήμα για να αποκαταστήσετε τα εγκλήματα του παρελθόντος;



[i] Όπως δίχνουν εκαντοντάδες έγγραφα που βρέθηκαν από τον καθηγητή πανεπιστημίου Κώστα φωτιάδη ο οποίος εξέδωσε ολόκληρη εγκυκλοπέδια για την γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου